تمركز

تمرکز یعنی مغز بتواند برای مدت مشخص روی یک هدف بماند، اطلاعات اضافه را فیلتر کند، حواس‌پرتی‌ها را کنار بزند و کار را تا نقطه قابل قبول ادامه دهد. تمرکز فقط برای درس خواندن نیست. تمرکز در مکالمه، رانندگی، کار، تصمیم‌گیری، مطالعه، امتحان، مدیریت زمان و حتی کنترل هیجان نقش دارد.

وقتی تمرکز ضعیف می‌شود، فرد معمولاً خودش را مقصر می‌داند. می‌گوید اراده ندارم، تنبلم، مغزم خراب شده، یا دیگر مثل قبل نیستم. خانواده هم گاهی همین خطا را تکرار می‌کند و با فشار، سرزنش یا مقایسه مشکل را بدتر می‌کند. اما واقعیت این است که افت تمرکز همیشه از تنبلی نمی‌آید. گاهی مغز از نظر خواب، اضطراب، انرژی ذهنی، پردازش، حافظه کاری یا فشار محیطی در وضعیت مناسبی نیست.

در مرکز نوروتراپی رستاک، افزایش تمرکز با یک سؤال ساده شروع می‌شود: مغز دقیقاً کجا تمرکز را از دست می‌دهد؟ آیا فرد شروع نمی‌کند؟ شروع می‌کند اما ادامه نمی‌دهد؟ می‌خواند اما نمی‌فهمد؟ می‌فهمد اما یادش نمی‌ماند؟ یا فقط در شرایط امتحان و فشار ذهنش قفل می‌کند؟

همین سؤال‌ها مسیر درمان را عوض می‌کنند. چون کسی که از شروع کردن فرار می‌کند، با کسی که وسط کار خسته می‌شود فرق دارد. کسی که در مطالعه تمرکز ندارد، ممکن است با کسی که در کار اداری تمرکز ندارد الگوی مغزی و رفتاری متفاوتی داشته باشد.